Irma Laplasse
1904 - 1945

Irma Laplasse werd op 9/2/1904 in Schore geboren als Irma Swertvaegher.
In 1924 huwde ze met Henri Laplasse, ze baatten samen een hoeve uit in Oostduinkerke.
Gelet op het politieke klimaat van die tijden werd Henri Laplasse lid van het Vlaamsch Nationaal verbond (VNV). Hun kinderen Fred en Angèle waren ook lid van toenmalige bewegingen (Fabriekswacht en Dietsche Meisjesscharen respectievelijk), terwijl moeder Irma van geen enkele organisatie lid was.

Naar verluidt zou Irma Laplasse de dood van zeven verzetslieden op haar geweten hebben. Die werden gedood toen Duitse soldaten haar zoon, die gevangen genomen was door de Witte Brigade, probeerden te bevrijden.
Als resultaat van de Belgische creativiteit tijdens de repressie werd Irma Laplasse daarvoor op 21/12/1944 door de Krijgsraad van Brugge ter dood veroordeeld voor verraad en verklikking. Op 10/2/1945 bevstigde het Krijgshof van Gent de doodstraf en Irma Laplasse werd op 30/5/1945 in Brugge terechtgesteld.

Zoals bijna alle repressieslachtoffers was Irma Laplasse het slachtoffer van een onrechtvaardige repressieuitspraak.
De uitgave van haar gevangenisdagboek in 1947 en de heruitgave ervan in 1970 met erbij een studie van de historicus Karel van Isacker zorgden ervoor dat de rechtvaardigheid van haar proces weer in vraag werd gesteld.
Na jarenlange politieke druk werd Irma Laplasse's proces herzien. Op 14/2/1996 werd Irma Laplasse wegens verraad en verklikking tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld.
Een vrijspraak verlenen zou immers geleid hebben tot het feit dat meerdere repressieprocessen zouden moeten herzien worden. Tevens zou het er ook de overheid toe gedwongen hebben te bekennen dat de repressie verkeerd en onrechtvaardig was.
Ze vreesden ook dat dit de poort zou openzetten tot amnestieverlening aan de repressieslachtoffers.

Irma Laplasse was net zoals velen een voorbeeld van iemand die door de misdaad van Vlaming te zijn door de Belgische staat werd vermoord.


Terug