Albrecht Rodenbach
1856 - 1880

(Noot: Deze figuur zou ook in de rubriek "Kunstenaars" passen, doch zijn aandeel in de Vlaamse zaak was nog veel groter dan zijn voortgebrachte werken).
Albrecht Rodenbach werd op 27/10/1856 in een bourgeoisgezin geboren in Roeselare uit een Waalse moeder en een uit Duitsland ingeweken vader.
Rodenbach deed zijn eerste Vlaamsnationalistische gevoelens op door zijn vader en zijn oom. Rodenbach studeerde aan het Klein Seminarie in Roeselare waar hij in contact kwam met de ideeën van de Vlaamse literatuurbeweging door Hugo Verriest en anderen.
Gedurende die tijd was Rodenbach ook beinvloed door Guido Gezelle.

In het schooljaar 1874-1875 leidde dit tot een conflict tussen de Vlaamse studenten en de francofiele schooldirecteur.
Op het jaarlijkse zangfeest werden traditioneel Franse liederen gezongen. Rodenbach leidde het protest en de (overwegend Nederlandssprekende) studenten zongen een protestlied in het Nederlands.
Dit protest leidde tot gelijkaardige akties over heel het land.

Aan de Leuvense universiteit ontmoette hij dichter Pol De Mont.
Samen stichtten ze de Algemene Vlaamse Studentenbond in 1876, met het doel een Vlaamse artisktieke heropleving en gelijke rechten voor Vlaamse studenten te promoveren.
Een paar van hun doeleinden waren het bekomen van lessen in het Nederlands en de opname van de Vlaamse cultuur in het lessenpakket.
Ze noemden hun studentenbeweging ook de 'Blauwvoeterie' (genaamd naar de blauwvoet).
In 1876 publiceerde Rodenbach enkele geschriften onder het pseudoniem "Harold". Zijn boek "Eerste gedichten" werd in 1878 gepubliceerd.
Zijn dichtspel "Gudrun" werd pas na zijn dood uitgebracht. Hij was ook de inspiratie voor Hendrik Conscience's roman 'Kerels van Vlaanderen'. Rodenbach stierf aan tuberculose op 23/6/1880 te Roeselare, amper 23 jaar oud.


Terug